Tereddütlü insan, bazı zamanlar bildiği şeyin bedeline hazır olmadığı için durmuştur. Çünkü seçmek, sadece bir yol almanın ilerisinde, diğer ihtimallerden de vazgeçmektir. Tereddütlü insanların kimisi, birer ihtimal insanıdır; ihtimallerde nefes alabilen insanlardır. Bu insanlar karar verdiği anda, kendisini de ele verir. Neyi istediği, neyden korktuğu, neye kıyamadığı, nerede zayıf düştüğü gerçekten görünür olmamalıdır. Yani tereddüt her zaman dikkatli olmanın adı değildir, o bazen saklanmanın adıdır. Tereddüt insana tuhaf bir ara bölge verir. Orada insan kendisini henüz suçlu saymaz, henüz sorumlu da saymaz. Çünkü ortada verilmiş bir karar yoktur. Ama bir çok verilmiş kararın tereddütüdür o. İşin aslı, beklemesi ile seçmesi arasında fark yoktur onun, o sadece saklanabilmiş olmakla ilgilidir. Yeterince saklanabildiğinden emin değilse, kendi arzusu hakkında kendine dahi “emin değilim” diyebilir, çünkü yakalanma tehlikesini sezmiştir. Yani bazı tereddütler masum değildir. Çünkü bazıları tereddüt içindeyken aslında sadece delil karartmakla meşguldür veya sahte delil oluşturmakla, saklanmakla, yakalanmamakla.