Arayışa çıkanlar genellikle görünürde cesurdur. Sorgulayıp düşünürler, her şeye önyargısız gibidirler.. Ama bu hareketliliğin büyük bir kısmı, hakikate temas etmemek için kurulan bir dolaşma biçimine dönüşür. Arayışın kendisini amaç haline getirilir. En kolay inkar edilebilecek olanlar kurban verilir, kurban edilmesi gerekenlerin en büyükleri ise harekete geçmenin domine edicisi kılınır. Değiştirilmesi gereken asıl yer muhafaza altına alınır, saklanır. Bunun örneği çok görülür. Hakikate gerçekten yaklaşmak isteyen birisi ise önce hakikatlerini önüne getirir. Hakikat bildiklerini, kendisini sağlamda tutan yeri. İnsanın en büyük hilesi zaten kendini, hakikati arayan biri olduğuna ikna etmektir. Bu ikna gerçekleştiği anda, artık arayışın kendisi bir perdeye dönüşür. Hakikati aramak gerçekten gariptir, ve garip kalmışlara özeldir.